≈ گفتگـو آزاد نسخـ ـه 349 ≈

[ρσєѕɪ]

بچه ها زیر این نغاب داستان های پیداست.
هر چی گفتین درسته من پرهامم.
خیالتون تخت که دعوا درست نمیکنم.
التماسم نمیخورم که بمونم. یک روز محرومیت و بعد خلاص.
هیچ اتفاقی برام نمیفته.
چون مثل یه ادم نا مرعی این ور اون ورم.
من اینجا ادمای باهوشی رو میبینم.
این به من نیرو نمیده.
برای نیرو گرفتن من باید یک لحظه مهسا و سیروان و شقایق رو شبیه خودم کنم و اون موقع میتونم این انجمن رو با خاک یک سان کنم.
یه گندی میزنم که نمیتونین جعمش کنین.
سیروان از سر راه من برو کنار.

شعر جالبی بود
دوباره بنویس