رمان ماکانی**گره**

[ᴀᴡᴀʏᴀᴜʀᴏʀᴀ]

#prt10
سه ساعت بعد...
رسیده بودم شیراز و خاطره هایی که اینجا داشتم به سرم هجوم آورده بودن ، صدای لالایی های مامان تو گوشم می پیچید : لالالا گلِ کاشی یه خونه توی نقاشی لالالا گلِ پسته بابات بارِ سفر بسته لالالا گلِ سوسن نخای رنگی و سوزن لالالا گلِ مهتاب می کِشَم عکستو تو قاب ...
+ماهور؟!
با تعجب پشت سرمو نگاه کردم
مهران: سلام !
-عه تویی سلام
مهران : حواست کجاست ؟! بیا بریم
- فک نمی کردم تو بیای دنبالم
مهران: بابات گفت داری میای منم اومدم دنبالت تا ساعت ملاقات دو ساعت مونده می سونمت خونه بعد ساعت دو میام دنبالت
-بابام بیمارستانه؟
مهران: بابات و مامانم بیمارستانن کلید خونتونم بابات داد که بهت بدم
رسیده بودم دم در خونه و حس میکردم چقدر توی این یک ماه و نیم همه چیزعوض شده!
مهران: کاری داشتی زنگ بزن فعلا 
درو باز کردم و با عطر گرم خونه مون مواجه شدم  
رو تختم نشسته بودم و به در و دیوار اتاقم نگاه میکردم
به هیچ وجه دلم نمی خواست خاطره هایی که اینجا داشتم رو مرور کنم اما دستم از دلم دستور می گرفت و دفترخاطراتم رو ورق میزدم
با صدای زنگ گوشیم رشته افکارم پاره شد!