« تصور ما از کاربران فلشخور »

[Medusa]

شقایق خیلییی صاف و ساده ست. آدمی نیست که توی رفتارش سیاست داشته باشه یا چیزی رو فیک کنه. خود خودشه و روی روئه. قلبش سفیدِ سفیده. مظلوم و خوشبینه. توی هر آدمی یه ویژگی دوست داشتنی پیدا می‌کنه و تا جایی که بتونه چشمش رو روی بدی‌ها می‌بنده. چیزایی رو می‌بینه که بقیه بهشون توجهی ندارن. می‌تونه به زمین و زمان عشق بورزه، حتی چیزایی که به نظر بقیه دوست‌داشتنی نیستن. مثل همون دختربچه‌ای که با عروسکای زشت و کهنه‌ش بیشتر بازی می‌کنه که دلشون نشکنه. پرانرژیه. احساسات واقعیشو بروز می‌ده. به نظرم سرسخته و با خیلی چیزای آزاردهنده کنار میاد. بیشتر آدمِ سازگار شدنه تا غر زدن و ناله کردن. آدمِ امیدواری و "زندگی هنوز خوشگلیاشو داره."ست. و خب، خودشم جزو خوشگلیای دنیاست.

اگه حیوون بود، کبوتر صلح. اگه رنگ بود، سفید. اگه شخصیت کتاب بود، دزیره. اگه آهنگ بود، شقایقِ داریوش. اگه شعر بود، دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
این  غزل حافظ و اگه عضو بدن بود، قلب... دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.