« تصور ما از کاربران فلشخور »

[Medusa]

پارمیس، دوست داشتنیه و امن و حامی. ملیح و لطیف و تا وقتی که یخش باز نشه، یکم خجالتی! موفق و پرتلاشه ولی به خودش اعتماد نداره. هرچقدرم از نظر من و بقیه، فوق العاده باشه، خودش این رو قبول نداره. از اون شخصیت‌هاییه که روی کاری که انجام میدن حسابی فکر می‌کنن. بدون مشورت و برنامه‌ریزی و... یهو شیرجه نمی‌زنن توی دل خطر. D: اهل پز دادن یا به رخ کشیدن و نشون دادن نکات مثبتش به مردم نیست، یعنی حس میکنه نیازی به مطرح کردن خودش و نشون دادنِ توانایی هاش و فهم بالایی که ممکنه تو مسائلی داشته باشه، نداره. ترجیح میده بیشتر سکوت کنه و تو ذهن خودش تحلیل کنه. یه ویژگی خیلی خیلی عاقلانه‌ش هم اینه که وقتی اوضاع سخت می‌شه، نمی‌ترسه/خجالت نمی‌کشه که از آدم‌ها بخواد در کنارش باشن. نظرشون رو بپرسه یا ازشون راهنمایی بگیره. این رو نشونه‌ی ضعف نمی‌دونه. همونطور که واقعاً هم نیست. 

و... دختر، تو واقعاً فرشته‌ای. من چیزی ازت ندیدم جز مهربونی و لطف. هیچ حسی به من ندادی جز خوشحالی. واقعاٌ الله اکبر از اینهمه جلال! از اینهمه زیبایی‌ و مهربونی و نوری که توی قلبت هست. قدر خودت رو حسابی بدون. آدمای شبیهِ تو آسون پیدا نمی‌شن.