مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[saba 3]

یار من باش که زیب فلک و زینت دهر
از مه روی تو و اشک چو پروین منست

[shahid]

تویی نماز و منم مست مانده‌ام چه کنم؟
که هم اقامه خطا، هم سبک شمردن تو!

[esiesi]

واعظی پرسید از فرزند خویش،
هیچ میدانی مسلمانی به چیست؟

[shahid]

توانگران که به جنب سرای درویشند
مروت است که هر وقت از او بیندیشند

[esiesi]

در دایره سپهر ناپیدا غور
جامیست که جمله را چشانند به دور

[saba 3]

روزِ هجران و شب فرقت یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

[shahid]

در خم طره موی تو عجب غوغایی‌ست
هر که آمد به تماشا به نمازش نرسید

[esiesi]

در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

[esiesi]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندرآن ظلمت شب آب حیاتم دادند

[esiesi]

دیدن روی تو را دیده جان بین باید
وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است