مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[esiesi]

تا تو نگاه میکنی کار من آه کردنست
جان به فدای چشم تو این چه نگاه کردنست

[shahid]

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

[esiesi]

درمان طلبی درد تو افزون گردد
با درد بساز و هیچ درمان مطلب

[1worldwave1]

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی
عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید
ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی
دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم
با کافران چه کارت گر بت نمی‌پرستی
سلطان من خدا را زلفت شکست ما را
تا کی کند سیاهی چندین درازدستی
در گوشه سلامت مستور چون توان بود
تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی
آن روز دیده بودم این فتنه‌ها که برخاست
کز سرکشی زمانی با ما نمی‌نشستی
عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ
چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی
خوش است خلوت اگر یار یار من باشد
نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد
من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم
که گاه‌گاه بر او دست اهرمن باشد
روا مدار خدایا که در حریم وصال
رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد
همای گو مفکن سایه شرف هرگز
در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد
بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل
توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد
هوای کوی تو از سر نمی‌رود آری
غریب را دل سرگشته با وطن باشد
به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ
چو غنچه پیش تواش مهر بر دهن باشد.

[esiesi]

برادر مشاعرست نه شب شعر، یه بیت کفایت میکنه

در کارگه کوزه گری رفتم دوش
دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

[1worldwave1]

شعر حافظ راز دوست
وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به
به شمشیرم زد و با کس نگفتم.

[esiesi]

مرا دردیست در عمق دل و جان
طبیبم میکند تریاق پنهان

[1worldwave1]

نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ ها
حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها.

[esiesi]

برادر به طور کلی تمام قوانین و منطق ها را بتخم چپ میگیرد

افسوس ندانیم که ما را چه رسید
از خاک بر آمدیم و بر باد شدیم

[1worldwave1]

نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ ها
حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها