بغض قلم ❥ .. (نسخه دهم)

[Faust]

از پنجره به پیاده‌رویِ مملو از جمعیت نگاه کرد.
گفت: می‌بینی، لباس‌هایی هستند که
راه می‌روند، دروغ می‌گویند،
عاشق می‌شوند، می‌میرند...
کمتر لباسی آن بیرون است که درونش
" انسان" وجود داشته باشد.
به‌راستی که این دنیا یک رختکنِ بزرگ است...

رختکن بزرگ | #رومن_گاری

[Emmɑ]

میان این همه
"نامردی"
باید شیطان را تحسین کرد که
"دروغ"
نگفت..
جهنم را به جان خرید
اما تظاهر به دوست داشتن آدم نکرد...!

[Ɗєя_Mσηɗ]

شاید برایت کتابی می‌خریدم ؛ و بجای آنکه شاخه گلی را میان برگه هایش پرپر کنم ، ابتدای کتاب می‌نوشتم :
" نذر لبخندت ، وقتی صفحات کتاب را بو می‌کنی ، می‌خندی ، به سینه می‌فشاری .. " ((:

[•ДmịrHoSsiŋ•]

گفت تو کم حرف نیستی آدمایه دورت بلد نیستن حرفاتو بشنون (:

[ғαறØᴜs_ραѕѕeя_βყ]

‌

به ایستگاه منطق که رسیدی؛ بعضی آدم‌ها از نگاه تو می‌افتند، بعضی ناخواسته عزیزتر می‌شوند و نسبت به بعضی، کاملا بی‌حس می‌شوی. اما چیزی که مهم است این است؛ در قلمروی منطق، هیچ چیز بی‌دلیل نیست.

عزیزترینت ذره ذره از مقابل چشمان تو می‌افتد، تو می‌بینی، اما دلیل این سقوط را روی دریچه‌ی احساست حک می‌کنی، به منطقت حق می‌دهی و هیچ تلاشی برای نگه داشتن دلبستگی‌ات نمی‌کنی.

به ایستگاه منطق که رسیدی؛ تمامِ بودن‌ها، ماندن‌ها و از دست دادن‌ها، هزار و یک برهان و معادله دارند و تمام کارها و رفتارها برای نیل به نتیجه‌ای معیّن انجام می‌شوند.

به ایستگاه منطق که رسیدی؛ پخته می‌شوی، آنقدر که دست‌نیافتنی‌ترین بخش وجود تو برای آدم‌ها، جزیره‌ی احساس تو خواهد بود.

‌

[مـ༻؏☆جـےـیــّ◉ـב]

از این جا به بعد هرکسی باعث اذیت،من شد تورا بلند تراز بغض گله میکنم
 چون اگه تو نمی رفتی هیچ وقت کسی جرات نداشت بیاد-_-

[Ɗєя_Mσηɗ]

نبودی یا گمت کردم ، نبودم یا گمم کردی ،
فقط این یادمه هر شب دلم می‌خواست برگردی ... .

-علیرضا آذر

[مـ༻؏☆جـےـیــّ◉ـב]

منو ببخش که درخشیدی و من چشمامو بستم

منو بخشیدی و من چشمامو بستم

تو به پای من نشستی و جدا از تو نشستم

که نیاوردی به روم هر جا دلت رو می شکستم

منو ببخش ، منو ببخش …..

[†ᴾᴼᴵˢᴼᴺ†]

هر کسی شاید، شاید فقط یک بار، با یک آدم پرنده می‌شود …(:

[Faust]

به گاهِ تنهایی که در خیابان های تلفنخانه ..
 و بارانی پیاده روی و به ناکجا رفتن ..
و قسم به خیالت که دست از سرم برنمیدارد ..!