مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[esiesi]

هرآنکس چیز میبخشد ز مال خویش میبخشد 
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را 

[1worldwave1]

هر که نامخت از گذشت روزگار

نیز ناموزد ز هیچ آموزگار

[shahid]

ردیف بار دنیا رنج عقبی ساختن بیدل
ز گاو و خر نمی‌آید مگر انسان شود پیدا

[esiesi]

آنان که محیط فضل و آداب شدند
در جمع کمال شمع اصحاب شدند

[م‍حمّد]

دریغا که بی ما بسی روزگار
بروید گل و بشکفد نوبهار
بسی تیر و دی ماه و اردیبهشت
برآید که ما خاک باشیم و خشت

[shahid]

ترسم اگر امروز غم ما نخوری
فردا غم غم نخوردنت باید خورد

[esiesi]

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
ابری که در بیابان بر تشنه ای ببارد

[shahid]

دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد
سعادت ان کسی دارد که از تن ها بپرهیزد

[م‍حمّد]

درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است

[shahid]

تمام هفته دلم بی بهانه میگیرد...