مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[esiesi]

افسوس ندانیم که ما را چه رسید
از خاک بر آمدیم و بر باد شدیم

مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو

[shahid]

وا کن دگر آغوش خود ای مرگ مقابل
خسته ست نهنگی که رسیدست به ساحل

[esiesi]

لب به آواز گشودم به لبم مُهر زدند

چشمم آمد به سخن، سرمه به خوردش دادند

[م‍حمّد]

در دیاری که در آن نیست کسی یار کسی
کاش یا رب که نیافتد به کسی کار کسی

[esiesi]

یارب این نوگل خندان که سپردی به منش
میسپارم به تو از دست حسود چمنش

[shahid]

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

[esiesi]

دیگر گذشته از سر و سامان من مپرس
من بی‌تو دست از این سر و سامان کشیده‌ام

[shahid]

ما را همه شب نمی‌برد خواب
ای خفته روزگار دریاب

[esiesi]

بده یک جام ای پیر خرابات
مگو فردا که فی التاخیر آفات

[shahid]

ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت