مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[ɪᴄᴇ]

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

[1worldwave1]

مدّعی‌ خواست‌ که‌ آید به‌ تماشاگه‌ راز

دستِ غیب‌ آمد و بر سینۀ نامحرم‌ زد

[esiesi]

دل که با صد رشته ی جادو نمی گیرد قرار
تاری از گیسوی او آرید و زنجیرش کنید

[shahid]

دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی
ز کدام باده ساقی به من خراب دادی؟!

[esiesi]

یک مرغِ گرفتار در این گلشنِ ویران
تنها به قفس ماند و هَزاران همه رفتند

[shahid]

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان بر تشنه ای ببارد!

[esiesi]

دستی که در فراق تو می‌کوفتم به سر
باور نداشتم که به گردن درآرمت

[shahid]

تو را به کس نفروشم تو هم مرا مفروش
که کس بهای تو و مزد من نمی‌داند

[esiesi]

دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

[shahid]

از کعبه و بتخانه تا مسجد و میخانه
مقصود خدا عشقست باقی همه افسانه