مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[shahid]

دانی کدامین مست را بر لب توان زد بوسه ها؟
مستی که بوسد دم به دم لب های خندان تو را!

[saba 3]

اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است
به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

[shahid]

تدبیر ها نمودیم در عاشقی فروغی
کاری نیامد آخر از کاردانی ما

[saba 3]

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می‌کند
در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا

[shahid]

ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی...
در شرط ما نبود که با من تو این کنی!

[saba 3]

یار مرا غار مرا عشق جگر خوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

[shahid]

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

[saba 3]

تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیش
حیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار

[shahid]

روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
دستار گرو کرده بیزار ز سجاده

[saba 3]

هرکه گوید او منم او من نشد
خوشه ی او لایق خرمن نشد
من مشو از من بشو تا من شوی