مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[sober]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یارتویی غارتویی خواجه نگهدار مرا

[sober]

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند

[sober]

دل خوشِ گرمای کسی نیستم
آمده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطشِ سال ها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام

[م‍حمّد]

مردی نه به قوّت است و شمشیرزنی
آن است که جوری که توانی نکنی

[esiesi]

یاد می‌داری که با من جنگ در سر داشتی
رای رای توست خواهی جنگ خواهی آشتی

[sober]

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل آشیانی داشتم
گرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار
پای آن سرو روان اشک روانی داشتم

[م‍حمّد]

من غلام آن گل بینا که فارغ باشد او
کان فلانم خار خوند وان فلانم یاسمن

[sober]

ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق
برو ای خواجه ی عاقل هنری بهتر از این؟

[م‍حمّد]

نه لایق بود عیش با دلبری
که هر بامدادش بود شوهری!

[shahid]

نباشد سنبل و گل مقصدم از گلشن گیتی
به بوی روی و مویت اندر این گلزار میگردم