مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[امیر‌حسین]

یاد باد آن که خرابات نشین بودم و مست
وآنچه در مسجدم امروز کم است آنجا بود

[saba 3]

در بهاران سری از خاک برون آوردن
خنده ای کردن و از باد خزان افسردن

[Ɗєя_Mσηɗ]

نرگسش عربده‌جوی و لبش افسوس کنان
نیم‌شب،دوش، به بالین من آمد بنشست

[saba 3]

تو چه دانی که ما چه مرغانیم
هر نفس زیر لب چه می خوانیم

[Ɗєя_Mσηɗ]

من و انکار شراب این چه حکایت باشد
غالباً این قدرم عقل و کفایت باشد

[dadachkaiko]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[esiesi]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندران ظلمت شب آب حیاتم دادند

[saba 3]

دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازی
به شوخی می برند از من سیه چشمان شیرازی

[esiesi]

یک جام ز صد هزار جان به
برخیز و قماش ما گرو نه

[saba 3]

هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیم
روز خود با شب غم دست در آغوش کنیم