مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[Ɗєя_Mσηɗ]

می‌رود از ما جدا گردد ولی
جان و دل با اوست هرجا می‌رود

[sober]

دیشب صدای تیشه از بیستون نیامد
شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد

[sober]

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس

[esiesi]

ساقی قدحی قرار نه زیر سبو
آبی بفشان خانه سنبل به نکو

[sober]

وقتی زمین ناز تو را در آسمان‌ها می‌کشید
وقتی عطش طعم تو را با اشک‌هایم می‌چشید
من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی
چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

[ابراهیم هادی]

یار مرا غار مرا عشق جگر خوار مرا 
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا 

[shahid]

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
وز بستر عافیت برون خواهم خفت

[esiesi]

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

[sober]

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنایان، بنوازد آشنا را

[Ɗєя_Mσηɗ]

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم، سمرقند و بخارا را