مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[מַברִיק]

آن که آسوده‌ی خواب است به بازوی رقیب
بالش نم‌زده از گریه چه میداند چیست ؟!

[esiesi]

تا کی همه مدح خویش گوییم
تا چند مراد خویش جوییم

[מַברִיק]

ماهیِ قرمز بمان حتی اگر بد بگذرد
می‌رسد روزی که این دریاچه از سد بگذرد


_کبری‌ موسوی

[esiesi]

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[מַברִיק]

دوزخ از تیرگیِ بختِ درونِ تو بوَد
گر درون تیره نباشد، همه دنیاست بهشت
‌
‌
‌_ صائب تبریزی

[sober]

تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنم
با وجودش ز من آواز نیاید که منم

[ابراهیم هادی]

مرنجان روان کاین سرای تو نیست 
به جز تنگ تابوت جای تو نیست 

[shahid]

تا دل نشود عاشق، دیوانه نمی‌گردد
تا نگذرد از تن، جان؛ جانانه نمی‌گردد

[esiesi]

دوش در حلقه ما قصه ی گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله ی موی تو بود

[ابراهیم هادی]

دو چشمش کبود و لبانش سیاه
تنش را نشایست کردن نگاه