مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 4 ]

[sober]

دوش دیدم که ملائک در می خانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[shahid]

دلی کز درد عشق آگاه شد راحت چه می‌داند؟
نمی‌گنجند در یک چشم با هم خواب و بیداری

[dadachkaiko]

یوسف گم گشته بازآید به کنعان، غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان، غم مخور

[shahid]

راه مرا اشاره شو من به کجا رسیده‌ام؟
هرچه دویده‌ام تو را خسته شدم ندیده‌ام

[dadachkaiko]

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد

[shahid]

‏دل می‌خورد غم من و من می‌خورم غمش
دیوانه غمگساری دیوانه می‌کند! ... (:

[م‍حمّد]

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
که چنان زو شده‌ام بی سر و سامان که مپرس

[dadachkaiko]

ساقی بده آن شراب گلرنگ
مطرب بزن آن نوای بر چنگ

[shahid]

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

[dadachkaiko]

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
ترک رضای خویش کند بر رضای یار