" دیالوگ های ماندگار "

[מַברִיק]

با صدای تو همه‌ی کتاب‌ها خوبند. تو که می‌خوانی‌شان، آن‌طور لم داده به دیوار و من تکیه داده روی سینه‌ی برهنه‌ی تو، جوری که صدایت را از پوستت، از توی بدنت بشنوم. گوشم را بچسبانم بهت و صدایت حتی بم‌تر بشود. پرفورمنس اختصاصی تو برای من، این‌طوری که هر جمله را با لحن خودش ادا کنی و من چشم‌هام بسته باشد ، دستت لای موها و روی شقیقه‌ام تکان‌ بخورد و برای من بخوانی : « تو بعداً مرا پیدا خواهی‌ کرد، مگر نه؟ پیدایم خواهی کرد؟»


از داستانِ [ #میرا ]
نوشته‌ی [ #کریستوفر_فرانک ]
ترجمه‌ی [ #لیلی_گلستان ]
ناشر [ #بازتاب_نگار ]