♥...:: بغــــــــــض قلــــــــــــم ::...♥ (نسخه ی 2)

[AFEE BOZORG]

سلامم را به دنیا می رساند باد
یکی امروز یکی فردا بگیرد گاه یک پرسش ز حال من ٬ من تنها...
به یاد آشنایان می کنم امروز را فردا ولی آنان نمی دانند حال دختر تنها...
نمی گویم که می دانند تنهایم ولی با من نمی مانند
نمی دانم که می مانند اگر از حال من دانند
نمی دانم که می دانم که تنهایم
نمی خواهم بدانم من که رسم این جهان این است٬ تنهایی
نمی دانم من ار دانم که فردا باز تنهایم
می مانم یا نمی مانم
اگر دانم که تنهایم همین امروز همراه برگان خزان
خرامان می شوم راهی هر کوه و بیابان
سوی آن کس که مرا پاگیر این دنیای یکتا کرد
از این تنهایی هر روزه ام نالیدنٍ اندر شبانٍ تار ٬شکایت ها کنم او را
به او گویم که من مخلوق محزون توام در حد من نی تاب تنهایی
تویی خالق که تنهایی
از آن توست یکتایی
مرا با خود آشنایی ده
از این بودن رهایی ده
که گر اینگونه ره باشد من این را سخت بی زارم
به پایت سخت می نالم و صبرت را به سر آرم
که یا من را به پیش خود بری یارب
و یا این خلق را با من کنی همره که من بسیار تنهایم