♥...:: بغــــــــــض قلــــــــــــم ::...♥ (نسخه ی 2)

[destiny]

((درس عشق))
درس((ق))می دادیاد بچه ها دردبستان خانم آموزگار

واژه ها تکرار می شد یک به یک قوری و بشقاب وقندان وقطار

شادمان از درس تازه کودکی روی کاغذ دزدکی چیزی نگاشت

یک الف دنبال آن هم شین وقاف خواند آن راعشق واعرابش گذاشت

چون معلم دید آن مرقومه را بی تامل روی آن خطی کشید

خواست چیزی گوید آن کودک ولی جز خشونت در رخ خانم ندید

گفت با کودک معلم:کای پسر اولا عین است اول حرف عشق

درس این حرف آخرین درس شماست پس نباید کرد چیزی صرف عشق

ثانیا باید تمام بچه ها بشنوند این جا کلاس ومدرسه است

جای الفاظ چرند وچار نیست جای تعلیم حساب و هندسه است

هر کسی غیر از کلاس ومدرسه در سرش باشد هوای دیگری

یا سرو گوشش بجنبد در کلاس یابگیرد درس من را سرسری

من خودم با چوب و خط کش بر سرش می زنم آن قدر تا آدم شود

یا به ناظم می دهم تحویل تا شر او از این دبستان کم شود

گفت کودک:بااجازه اولا ما یکایک بچه های آدمیم

در سر ما فکر های خام نیست ما به حکم عشق این جا آمدیم

ثانیا درس وکلاس ومدرسه بی محبت جز در و دیوار نیست



بر مدار عشق می گردد جهان پس سخن از عشق این جا عار نیست

زین سبب ای مهربان آموزگار جای آن دارد بفرمایی چرا؟

می دهی در درس آخر یاد ما اولین حرف از حروف عشق را

گفت با کودک معلم:وه که خوش آتشی در جان من افروختی

آفرین بر تو که با برهان خود درس اصلی را به من آموختی