شعر بگو شعر بشنو ،فقط شعر عربی :]

[1worldwave1]

رغبة إختفاء عميقة من هذا العالم

میل عمیق به ناپدید شدن از این دنیا.

[מַברִיק]

مَات الزرع كله و مَا بچة الفلاح

[1worldwave1]

طريقة انتحار الجميع فريدة …!

لم يعد أحدها عصريًا بعد الآن …

لا يرغب المرء بعد الآن …

لا أحد يواصل الدراسة …

لا يمكن للمرء أن يأتي إلى نفسه بعد الآن …

يستمر المرء في الاستماع إلى الأغاني الحزينة …

شخص آخر لا يلتقط لنفسه صورة تذكارية …!

شخص ما لا يحب …

لا أحد يقبل الحب …!

و…

هذه هي الطريقة التي يموت بها معظم الناس في سن العشرين ويتم دفنهم في سن الثمانين

باولو كويلو

طرز خودکشی در هرکس ،منحصر به خودشه…!

یکی ، دیگه شیک ، نمی پوشه…

یکی ، دیگه آرزویی نمی کنه…

یکی دیگه به تحصیل ادامه نمی ده…

یکی دیگه به خودش نمی رسه…

یکی مدام ترانه های غمگین گوش می ده…

یکی دیگه از خودش ، عکس یادگاری نمی گیره…!

یکی محبت نمی کنه…

یکی دیگه محبت نمی پذیره …!

و…

اینگونه است که اکثر آدم ها در ۲۰ سالگی می میرند و در ۸۰ سالگی دفن می شوند…!

[1worldwave1]

ایه اصیر احسن فکم غیری وصل

تمسّک بالامل

وسمّوه البطل

آره انسان بهتری می‌شوم!

آدم‌های زیادی قبل از من دست در دست آرزو،

به هدفشان رسیدند

و قهرمان شدند.

[†ᴾᴼᴵˢᴼᴺ†]

تحنّن..
دروس..
فوكَ الروح..
وأحسبها علَي مِنه..
أطِكَنْ ورد،
من تجزي..
وألف نمّام .. يتحنَّه
بترف جدميك أطيرن فوكَ..
فوكَ الفوكَ..
اكتنْ عل الورد ، مِزنه من أشوفك..

[מַברִיק]

هل للمكان ذاكرة ؟
مکان ها حافظه دارن؟

[1worldwave1]

حیثما وجدت سکینهٔ روحک أقم
فذاک موطنک

هر جا آرامش را یافتی همان جا بمان
که آن جا وطن توست
و آغوش تو وطن من است.

[1worldwave1]

کل عین تراک علی قدر حبها لک

هر چشمی به اندازه ای که دوستت دارد تو را می بیند.

[מַברִיק]

أتسأل دائما من اخترع النافذة ،
أ كان سارقاً ام عاشقاً؟

همیشه برام سوال بود که چه کسی پنجره را
اختراع کرد ، دزد بوده یا عاشق؟

[esiesi]

ولكن من أنت؟

سفينة؟ أين أشرعتك؟

صحراء؟ أين رياحك ونخيلك؟

ثورة؟ أين راياتك وأصفادك؟

إنني لا أعرف عنك أكثر ممّا أعرف عن اللّيل

ولكن من يسلبك منّي

يغامر مع أعظم غضب في التّاريخ

كمن يسلب الجنود الموتى

خواتمهم وبقايا نقودهم

وهم مازالوا ينزفون على أرض المعركة.

قولي لمن يريد:

هذا ولدي ولم أنجبه من أحشائي.

هذا وطني ولم أعرف له حدودًا

هذا محتلّي ولم أرفع في وجهه صوتًا أو حصاة

اهدروا دمه. اقتلوه

ولكن شريطة أن يسقط بين ذراعي.

————————————

تو اما کیستی؟

کشتی‌ای؟ بادبانت کو؟

بیابانی؟ بادهایت کو نخل‌هایت کو؟

انقلابی؟ پرچم‌ها و زنجیرهایت کو؟

شناختی فراتر از شناخت شب از تو ندارم من

اما آن که بخواهد تو را بگیرد از من

با بزرگترین خشم تاریخ رو به رو ست

به سان آن که انگشتری ها و مانده‌ی پول و دارایی سربازهای کشته شده را

به یغما می‌برد در حالی که هنوز در میدان جنگ خون می ریزند

بگو به آن که قصدی دارد:

این پسرم است در حالی که من او را نزاییده‌ام

این وطن من است و مرزی برای آن نمی‌شناسم

این اشغالگر من است و در برابرش فریاد نمی زنم و سنگی برنمی دارم

خونش را مباح سازید و او را بکشید

اما به شرطی که میان بازوانم بیفتد


(محمد الماغوط)